Ik begon na mijn studie mijn werkende leven bij PwC. Consultant op het gebied van duurzaamheid lijkt een droombaan. En op veel gebieden klopte dat ook. Het thema duurzaamheid biedt zoveel mogelijkheden en is na jaren eindelijk een centraal thema in bijna iedere organisatie. De organisatie stroomt over van ambitieuze collega’s, de werkgever biedt veel ruimte voor eigen ideeën. Persoonlijke ontwikkeling en groei van de werknemer staat hoog in het vaandel.
En toch wringt het… Ik wilde meer ruimte en vrijheid, meer ondernemerschap en meer aandacht voor wat ik diep van binnen voel. Coaching was altijd een belangrijk onderdeel van mijn werk. Ik merkte hoe fantastisch het was om bij te dragen aan de persoonlijke groei van een ander. Getuige zijn van puzzelstukjes die bij iemand op zijn plek vallen. Als je voor je ogen ziet gebeuren dat iemand een doorbraak heeft, die blik in de ogen, de houding die verandert bij hem of haar…dat is onbeschrijfelijk. Dus heb ik de stap gezet om als coach verder te gaan.
Dat ging niet zonder slag of stoot, want ik ben iemand die graag ergens volledig voor gaat en niet opgeeft. Op die weg ben ik in een burnout en zware depressie beland. Ik kan daarom met volle overtuiging zeggen dat de wil om het leven te leven op je eigen voorwaarden het belangrijkste is. Dat betekent voor iedereen iets anders. Voor de een is het een comfortabel leven met mooie ervaringen en voor een ander gaat het om het gevoel dat je een bijdrage levert aan de wereld.
Ik heb mijn pad in ieder geval gevonden. Of eigenlijk, ik ben mijn pad daarin aan het bewandelen, zonder dat ik het pad precies ken. Dat avontuur en het onbekende is voor mij een belangrijke voorwaarde.
Aike Hoekstra 